Rak jajnika stanowi jedno z najpoważniejszych wyzwań przed jakimi stoi ginekologia onkologiczna. W Polsce każdego roku rozpoznawanych jest około 2000 nowych przypadków raka jajnika, a około 70% leczonych umiera z powodu tego nowotworu. Czynnikiem decydującym o niskiej skuteczności leczenia raka jajnika jest niezwykle podstępny przebieg z brakiem charakterystycznych objawów klinicznych we wczesnym stadium rozwoju. Najczęstsze objawy guzów jajnika to niespecyficzne dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego i dróg moczowych. Szczególnie niepokojącym objawem jest szybkie powiększanie się obwodu brzucha kobiety. Przyczyną tego stanu jest szybki wzrost guza jajnika lub jego rozsiew z wytwarzaniem i gromadzeniem się płynu w jamie brzusznej. W tak zaawansowanym stanie rozpoznawanych jest około 60% przypadków raka jajnika.
Wobec braku skutecznych metod wczesnego wykrywania tego nowotworu nadal najistotniejsze znaczenie w zapewnieniu zdrowia kobiecie przypada regularnym badaniom profilaktycznym. Poza rutynowym badaniem ginekologicznym wskazane jest również wykonanie przez pochwowej ultrasonografii narządu rodnego, a w przypadkach wątpliwych oznaczenie poziomu markera Ca-125 we krwi. Interpretacja wyniku poziomu Ca-125 powinna być dokonywana przez lekarza. Badania profilaktyczne są szczególnie istotne w przypadku kobiet z wywiadem rodzinnego występowania raka jajnika.
